Πως θα αλλάξουμε το επίπεδο του είναι μας

Το επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του καθενός μας έλκει την ιδιαίτερη ζωή του. Ένας άνθρωπος είναι αυτό που η ζωή του είναι.. Πολλοί ασχολούνται με το να έχουν μεγάλες ποσότητες χρημάτων. Λένε: Εάν μου πέσει το λαχείο, πόσο διαφορετική θα είναι η ζωή μου. ΘΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΟΜΟΥΝ, θα άλλαζα ριζικά... Αλλά αυτό είναι λάθος, απολύτως λανθασμένο, επειδή το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ, έλκει την ίδια του τη ζωή (ένας άνθρωπος είναι αυτό, που είναι η ζωή του)... Αρμόζει, όπως εμείς συλλογιστούμε, επάνω σε όλα αυτά τα θέματα. Δεν είναι πως μαζεύοντας τεράστιες ποσότητες χρημάτων θα αλλάξουμε την ίδια μας την ύπαρξη, όχι, αυτό που χρειαζόμαστε είναι να περάσουμε σε ένα άλλο Επίπεδο, σε ένα ανώτερο Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ. Ας τοποθετηθούμε για μια στιγμή, σε κάποιο από αυτά τα παράξενα μέρη της πόλης, σε μια από τις χαμένες συνοικίες, σε ένα από αυτά τα μέρη όπου οι Παραπηγματούχοι, ζώντας σε ένα μέρος από αυτά: μάλωναν μεταξύ τους καθημερινά, μεθούσαν, προσβάλλονταν, σκοτωνόντουσαν, και εκείνη η Παροικία που άλλοτε ζούσε ήσυχη, έπρεπε να περάσει από ανήκουστες εκπλήξεις. Καθημερινά τα αστυνομικά αυτοκίνητα ηχούσαν τις σειρήνες τους κατευθυνόμενα προς τα εκεί, ακουγόντουσαν κραυγές, πόνου, θυμού, μίσους, κ.τ.λ. και εκείνοι οι δυστυχισμένοι άνθρωποι συνέχιζαν όπως πάντα, να υποφέρουν τρομερά (σαφώς το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ τους είλκυε την ιδιαίτερη τους ζωή)... Εάν σε κάποια δεδομένη στιγμή, κάποιος από αυτούς είχε συλλογισθεί, αν και θα μπορούσε να Είναι για μια στιγμή, εάν προτίθετο να μελετήσει τον εαυτό του, εάν είχε ανακαλύψει τα Ψυχολογικά του ελαττώματα και ως τολμηρός, να τεθεί στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ της Επαναστατικής Ψυχολογίας, σαφώς θα μπορούσε να εξαλείψει μερικά Ελαττώματα, τέτοια όπως του Θυμού, εάν ήταν δυνατόν του Μίσους, του Εγωισμού, του Κουτσομπολιού κ.τ.λ. Αποτέλεσμα: θα άλλαζε το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του, θα τελειοποιούντο οι συνήθειες του. Αναμφισβήτητα, τότε, δεν θα μπορούσε να συνεννοηθεί με εκείνους τους ανθρώπους που θα τον περιτριγύριζαν και αυτοί οι άνθρωποι επίσης δεν θα μπορούσαν να συνεννοηθούν με αυτόν. Αναγκαστικά θα έπρεπε να δημιουργήσει νέες γνωριμίες και εκ του Νόμου, των ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ, απλά θα αποκτούσε νέες φιλίες. Τελικά, αλλάζοντας το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του θα άλλαζε η ζωή του, πιθανώς, αυτές οι καινούργιες σχέσεις να του προσέφεραν καινούργιες ευκαιρίες. Δια μέσου των σχέσεων αυτών θα άλλαζε το οικονομικό του πρόβλημα, αυτό της ίδιας του της ύπαρξης, θα αποκτούσε μια διαφορετική δουλειά, θα καλυτέρευε βαθμηδόν. Έτσι λοιπόν το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του καθενός έλκει την ίδια του τη ζωή, και ένας άνθρωπος είναι αυτός που είναι η ζωή του. Στο ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ έχουμε την δυνατότητα ν' αλλάξουμε το ίδιο το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ μας, εάν εξαλείψουμε από τον εαυτό μας τα Ψυχολογικά Ελαττώματα. Το αποτέλεσμα θα είναι εξαιρετικό, επειδή, με το ν' αλλάξει το ίδιο μας το Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ, θα άλλαζε επίσης και η ζωή μας, εξ ολοκλήρου. Όταν κάποιος αλλάζει ριζικά, αλλάζει επίσης όλο αυτό που τον περιτριγυρίζει. Οι φρικτές αυτές περιστάσεις της ύπαρξης, οι καθόλου ευχάριστες περιστάσεις της ζωής, δεν είναι παρά μόνο απλές προβολές αυτού που συμβαίνει στο εσωτερικό μας. Εάν εμείς αλλάξουμε στο εσωτερικό μας, οι εξωτερικές περιστάσεις θα αλλάξουν επίσης, αλλά εάν δεν αλλάξουμε εσωτερικά, οι εξωτερικές περιστάσεις, επίσης δεν θα αλλάξουν. Ήδη ο Δον Εμμανουήλ Κάντ, ο Φιλόσοφος του KOENISBERG, είπε: « Το εξωτερικό είναι η αντανάκλαση του εσωτερικού». Διασαφηνίζοντας το θα πούμε με άλλα λόγια: Το εξωτερικό δεν είναι παρά η αντανάκλαση αυτού που εσωτερικά είμαστε. Εάν είμαστε άτομα θυμώδη, εάν μισούμε, εάν ζηλεύουμε, εάν φθονούμε, εάν είμαστε διεστραμμένοι, οι περιστάσεις που θα μας περιτριγυρίζουν θα είναι διεστραμμένες, ολέθριες, φρικτές, θα μπορούν να σημειωθούν ως και Κόκκινου Τύπου. Και εάν είμαστε άτομα καλύτερης ποιότητας, σε αρμονία με το απόλυτο, εάν εμπνέουμε ΕΙΡΗΝΗ, εάν ακτινοβολούμε ΑΓΑΠΗ, ΚΑΛΩΣΥΝΗ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ, οι περιστάσεις της ζωής που θα πηγάζουν από τον εαυτό μας θα είναι όμορφες, θα έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις, θα έχουμε αρμονία με όλους αυτούς, που μας περιτριγυρίζουν… Είναι πολλοί αυτοί που μου γράφουν αφηγούμενοι σε μένα, τα προβλήματα τους: Πως, (λέει η γυναίκα), ο σύζυγος μου πήγε με άλλη. Πως, (λέει ο σύζυγος), η γυναίκα του δεν θέλει να ζει πλέον μαζί του, επειδή πήγε με άλλον άνδρα, τι να κάνει, πως να λύσει το πρόβλημα. Πως, (λέει κάποιος), δεν θέλουν να τον πληρώσουν, πως, φιλονίκησαν μαζί του και τώρα πως θα λύσει το πρόβλημα, πως, θέλει να τον βοηθήσουμε για να λύσει το πρόβλημα, για να λύσει την φιλονικία κ.τ.λ. Κάθε περίπτωση, όσον αφορά το κοινό, είναι μπερδεμένη, δύσκολη, όλοι θέλουν να λυθούν τα προβλήματα τους. Όλοι επιθυμούν να ζουν σε ειρήνη, να έχουν μια εξαιρετική αρμονία, (να ζουν) ανάμεσα στην ευτυχία, χωρίς προβλήματα. Αλλά δεν θέλουν να υπολογίσουν, αυτοί που μου γράφουν κατ' αυτόν τον τρόπο, πως την ρίζα, την αιτία, όλων των προβλημάτων τους, την φέρουν στο εσωτερικό τους, πως αυτά τα προβλήματα δεν είναι παρά μόνο οι προβολές του εσωτερικού τους, πως από το εσωτερικό τους εξέρχονται τα προ¬βλήματα, επειδή ένας άνθρωπος είναι αυτό που είναι η ζωή του, και τίποτε άλλο από αυτό που είναι η ζωή του. Εάν δεν αλλάξει το Ιδιαίτερο Επίπεδο του ΕΙΝΑΙ του, εάν δεν αλλάξει την Εσωτερική ζωή του, δεν θα αλλάξει τίποτα. Το εξωτερικό δεν είναι παρά η αντανάκλαση του εσωτερικού... Ήρθε η ώρα αυτό να εννοηθεί. Θέλουν ευτυχία, αλλά από που θα την πάρουν; Δεν θέλουν να δεχθούν πως τα λάθη, καλύτερα θα λέγαμε τις αιτίες, όλων αυτών που τους συμβαίνουν, τις φέρνουν μέσα στον εαυτό τους. Ναι, ο κάθε ένας φέρνει τις αιτίες των οδυνών του μέσα στον εαυτό του και ενώ δεν λύνονται οι αιτίες, οι οδύνες επίσης δεν θα λυθούν. Κάθε Αποτέλεσμα έχει την Αιτία του, η Αιτία εξ ολοκλήρου προκαλεί το Αποτέλεσμα της. Έτσι λοιπόν, εμείς που θέλουμε να βαδίσουμε το ΚΑΘΕΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, πριν από όλα τα άλλα, προτρεπόμαστε στην Αυτοανακάλυψη, στο να γνωρίσουμε τα Ιδιαίτερα Ελαττώματα μας, για να τα εκριζώσουμε, για να τα εξάγουμε από τον εαυτό μας, επειδή μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αλλάξουμε στην βάση... Ένας άνθρωπος είναι αυτό, που είναι η ζωή του. Εάν ένας άνθρωπος δεν δουλεύει πάνω στην ίδια του τη ζωή, αναμφισβήτητα θα χάσει τον χρόνο του άθλια.. Η ζωή είναι σαν μια ταινία, που προφανώς ολοκληρώνεται με τον θάνατο. Ο θάνατος είναι η επιστροφή στο σημείο της αρχικής εκκίνησης, με την δυνατότητα της εκ νέου προβολής, επάνω στο χαλί του κόσμου, της ίδιας της ζωής... Ο βουδισμός μιλά για τις «ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΖΩΕΣ (ΒΙΟΙ)», αλλά εγώ στ' αλήθεια σας λέω πως δεν υπάρχουν «Διαδοχικές ζωές», αυτό που υπάρχει, αυτό που πραγματικά υπάρχει είναι οι «ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ», επειδή η Ζωή είναι η ίδια. Όταν φτάνει η ώρα του θανάτου η ταινία τελειώνει, την τυλίγουμε σε ένα φίλμ και την φέρνουμε στην Αιωνιότητα. Εκεί την ξαναζούμε κατά τρόπο αναδρομικό. Μην ξεχνάτε εσείς, πως καθώς υπάρχει ένα Σύμπαν Τρισδιαστατικό, ορατό και απτό, επίσης υπάρχει ένα Σύμπαν Ψυχολογικό, και αυτό είναι αναντίρρητο, αναμφισβήτητο, αξιωματικό. Στο «Ψυχολογικό Σύμπαν» συνεχίζει η ίδια μας η Ζωή. Εκεί την ξαναζούμε, λέω, κατά τρόπο αναδρομικό. Πολύ αργότερα ξαναγυρίζουμε, επιστρέφουμε στο Χρόνο, ενσωματωνόμαστε εκ νέου σε έναν νέο οργανισμό (αυτός είναι ο Νόμος της Αιώνιας Επιστροφής), και επιστρέφουμε για να ξαναπροβάλλουμε την ίδια μας τη ζωή, για να την ξαναπροβάλλουμε στο χαλί αυτού του κόσμου. Έτσι είναι λοιπόν, δηλαδή, δεν είναι οι ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΖΩΕΣ αυτό που υπάρχει, αλλά πραγματικά αυτό που υπάρχει, είναι οι ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ. Διαφοροποιείστε τις Διαδοχικές Ζωές και τις Διαδοχικές Υπάρξεις.

 

© 2011 Ινστιτούτο Γνωστικής Ανθρωπολογίας

Top