Πως να λύσουμε προβλήματα

Είναι αναγκαίο να μην δημιουργούμε προβλήματα στην ζωή, είναι προτιμότερο να φεύγουμε στην εξοχή, να φέρνουμε τη ζωή σε αρμονία με το άπειρο. Τα προβλήματα δεν είναι τίποτα άλλο παρά διανοητικές μορφές δημιουργημένες από το νου. Τι είναι ένα πρόβλημα; μια διανοητική μορφή με δύο πόλους, έναν θετικό και έναν άλλον αρνητικό, αυτές οι διανοητικές μορφές στηρίζονται από το νου και σταματούν να υπάρχουν, όταν ο νους σταματά να τις στηρίζει, να τους δίνει τροφή. Τι είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε; να λύσουμε προβλήματα; Όχι, αυτό, δεν είναι αυτό που χρειάζεται, τότε τι; Αυτό που χρειάζεται, είναι να τα διαλύουμε. Πως διαλύονται; απλώς ξεχνώντας τα. Όταν ένας άνθρωπος έχει κάποιο πρόβλημα, φεύγει λίγο στην εξοχή και προσπαθεί να είναι σε αρμονία με όλα τα πράγματα: με την φύση, με όλα αυτά που είναι, με όλα αυτά που ήτανε και με όλα αυτά που θα είναι. Είναι βασικό, να ξεχάσουμε τα προβλήματα, " εσείς θα μου πείτε: "Είναι αδύνατον να ξεχάσουμε τα προβλήματα". Ναι, είναι δυνατόν, όταν κάποιος θέλει να τα ξεχάσει, το μόνο που πρέπει να κάνει, είναι να βάλει να δουλέψει οποιοδήποτε άλλο κέντρο της οργανικής μηχανής. Να θυμάστε ότι ο οργανισμός έχει 5 κυλίνδρους πολύ σημαντικούς: 1ο. Το Διανοητικό κέντρο (τοποθετημένο στον εγκέφαλο). 2ο. Το Συγκινησιακό κέντρο (που είναι, φυσικά στο ηλιακό πλέγμα και στα νεύρο-συμπαθητικά κέντρα). 3ο. Το Κινητικό κέντρο (που βρίσκεται στο ανώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης). 4ο. Το Ένστικτο κέντρο (που βρίσκεται στο κατώτερο μέρος της σπονδυλικής στήλης). 5ο. Το Σεξουαλικό κέντρο (που βρίσκεται στα σεξουαλικά όργανα). Αυτά τα πέντε κέντρα είναι βασικά και απαραίτητα και πρέπει να μάθουμε να τα χειριζόμαστε. Να το συγκεκριμενοποιήσουμε λίγο, ας σκεφτούμε μόνο το διανοητικό κέντρο, δηλαδή, τον απλό διανοητικό άνθρωπο, ας σκεφτούμε τον συγκινησιακό άνθρωπο και ας σκεφτούμε επίσης, τον ένστικτο-κινητικό άνθρωπο. Έτσι λοιπόν, συγκεκριμενοποιώντας πιστεύω ότι εμείς θα συνεννοηθούμε, πράγματι; Όσον αφορά στον Διανοητικό άνθρωπο είναι αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα όλων των ειδών. Αν μερικοί έχουν προβλήματα, είπα ότι λύνονται αν τα ξεχάσουν, ωραία, τελικά το σημαντικό δεν είναι να τα λύσουμε, αλλά να τα διαλύσουμε, αυτό είναι το σωστό, αλλά πρέπει να τα ξεχάσουμε. Τότε τι να κάνουμε; να βάλουμε να δουλέψει το Συγκινησιακό κέντρο, αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον, τότε το Διανοητικό κέντρο ξεκουράζεται κι έτσι ξεχνούμε το πρόβλημα. Κι αν θέλουμε να δουλεύουμε με οποιοδήποτε άλλο κέντρο, θα μπορούσαμε να δουλεύουμε με το Ένστικτο-κινητικό κέντρο και αυτό θα ήταν πολύ διαφορετικό. Εδώ, στο δάσος του ΧΟCΗΙΜΙLCΟ έχουμε βάλει να δουλεύει το Συγκινησιακό κέντρο και το Ένστικτο-κινητικό κέντρο. Το Συγκινησιακό το έχουμε βάλει να δουλεύει μέσω της ανταλλαγής εντυπώσεων χαράς. Και σε ότι αφορά στο Ένστικτο-κινητικό κέντρο, το έχουμε βάλει να δουλεύει ιππεύοντας τα άλογα, τριγυρώντας σ’ αυτό το δάσος, που είναι τόσο όμορφο. Τότε λοιπόν σας δίνω το κλειδί για να διαλύσετε τα προβλήματα και αυτό είναι αρκετά σημαντικό, έτσι δεν είναι; Αν εσείς μου πείτε ότι έτσι, δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε π.χ. την πληρωμή μιας δόσης, ή ότι θα μας πετάξουν έξω από το σπίτι αν δεν πληρώσουμε το ενοίκιο, ή την υποχρέωση που έχουμε, κ.λ.π., κ.λ.π., ωραία, εγώ σας λέω ότι τα γεγονότα είναι γεγονότα και αυτά βαδίζουν από μόνα τους. Αλλά το πρόβλημα είναι κάτι πολύ διαφορετικό, το πρόβλημα είναι κάτι που ο νους δημιουργεί και όταν ένας το διαλύει σταματάει να υπάρχει γι’ αυτόν, αλλά ο κόσμος φοβάται να λύσει ένα πρόβλημα, φοβάται να το ξεχάσει κι αυτό είναι πολύ σοβαρό. Το να σκεφτόμαστε επί παραδείγματι: "αν δεν πληρώσω το ενοίκιο του σπιτιού θα με διώξουν, θα πρέπει να φύγω, και που θα πάω; Να εκεί βρίσκεται ο φόβος. Πρώτα από όλα πρέπει να μάθουμε να μην φοβόμαστε. Όταν τελειώνει ο φόβος, τότε η ζωή επιφυλάσσει στον άνθρωπο, πολλές ευχάριστες εκπλήξεις, μερικές φορές αυτό που φαινότανε άλυτο είναι δυνατόν να λυθεί, αυτό που φαινότανε ένα αρκετά δύσκολο πρόβλημα, είναι πιο εύκολο από το να πίνουμε ένα ποτήρι νερό, τότε η απασχόληση (με το πρόβλημα) περιττεύει, πράγματι; η απασχόληση είναι κάτι που βλάπτει το νου, την απασχόληση την δημιουργεί το πρόβλημα. Είναι φανερό ότι το πρόβλημα με τους αρνητικούς και θετικούς πόλους του, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια διανοητική μορφή, προκαλεί σύγκρουση στον νου, τότε έρχεται η απασχόληση που βλάπτει το νου και βλάπτει επίσης τον εγκέφαλο. Να μάθουμε να ζούμε στιγμή προς στιγμή είναι αυτό που σας συνιστώ, από στιγμή σε στιγμή, χωρίς απασχόληση κανενός είδους, χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στον εαυτό μας. Όταν ένας μαθαίνει να ζει από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο, από στιγμή σε στιγμή, χωρίς να προβάλλει σχετικά με το μέλλον και χωρίς τα οδυνηρά φορτώματα του παρελθόντος, βλέπει την ζωή από άλλη γωνία, την βλέπει διαφορετική, πολύ διαφορετική κάντε εσείς την δοκιμή, σας το συμβουλεύω. Μου ήλθε να σας μιλήσω γι’ αυτά, σε αυτό εδώ το δάσος του ΧΟCΗΙΜΙLCΟ, διότι βλέπω τόσους ανθρώπους, τόσο ευχαριστημένους, τόσο χαρούμενους, άλλοι πάνε κι άλλοι έρχονται, κάτω απ' όλα αυτά τα δένδρα, με τ' άλογα. Έρχονται οι καημένοι οι άνθρωποι φεύγοντας από τα προβλήματα. Αληθώς αυτά τα δημιουργούν οι ίδιοι, αλλά όσο και αν φεύγουν, αν δεν τα ξεχάσουν, αυτά θα συνεχίζουν να υπάρχουν. Έτσι λοιπόν αυτή είναι η συμβουλή που σας δίνω: Να μη φοβάστε για τίποτα, αλλά δεν θέλω να σας πω ότι δεν πρέπει να αποκτούμε λεφτά για την επιβίωση ή για να πληρώνουμε τα χρέη, όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε, αλλά χωρίς να δημιουργούμε προβλήματα στον νου, με καταλαβαίνετε; Να μαθαίνετε να χειρίζεστε τα κέντρα: Διανοητικό, Κινητικό και Συγκινησιακό, και θα δείτε πως θα αλλάξετε. Όταν υπάρχει Δια¬νοητική απασχόληση, να βάζετε να δουλεύει το Συγκινησιακό, όταν υπάρχει συγκινησιακή απασχόληση, να αλλάζετε κέντρο, να βάζετε να δουλεύει το Κινητικό-ένστικτο κέντρο, να φεύγε¬τε, για να περπατήσετε, να ιππεύσετε ή τουλάχιστον να περπατήσετε, αλλά να κάνετε κάτι, και θα δείτε, ότι η ζωτικότητά σας δεν θα εξαντλείται, το φυσικό σώμα θα ξανανιώνει καταπληκτικά. Αυτή είναι η συμβουλή που σας δίνω. Λέω ότι στο Θιβέτ, εκεί πέρα στην Ασία, λέγεται ότι υπάρχει ένα ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ αρκετά ενδιαφέρον, εκεί οι Μοναχοί ζουν από 400 μέχρι 500 χρόνια ζωής, αλλά συμβαίνει ότι εκείνοι ξέρουν να χειρίζονται το Συγκινησιακό κέντρο, το Διανοητικό και το Κινητικό. Όταν κουράζονται με το διανοητικό, συνεχίζουν με το συγκινησιακό, όταν κουράζονται με το συγκινησιακό συνεχίζουν με το κινητικό, και με αυτόν το τρόπο αυτοί διατηρούν την ενέργεια, δεν εξαντλούν τις ζωτικές αξίες. Υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν ότι, όταν ένας άνθρωπος έρχεται στον κόσμο, γεννιέται σε μια συγκεκριμένη ώρα, ωραία, σ' αυτό δεν έχω τίποτα να πω, αλλά πιστεύουν ότι πρέπει και να πεθαίνει σε συγκεκριμένη ημερομηνία και σε συγκεκριμένη ηλικία, αυτό ναι, είναι συζητήσιμο: Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ΚΥΡΙΟΙ του ΚΑΡΜΑ δίνουν στον άνθρωπο ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο από ζωτικές αξίες που είναι κατατεθειμένες στο Διανοητικό κέντρο, το Συγκινησιακό και το Κινητικό. Αν ένας άνθρωπος εξαντλεί οποιαδήποτε απ' αυτές, εξαντλεί το δικό του κεφάλαιο από ζωτικές αξίες και πεθαίνει πολύ γρήγορα. Αν ένας άνθρωπος διατηρεί τις αξίες του, μπορεί να ζει μέχρι την ηλικία των 90 ή 100 χρόνων και πάνω. Τότε λοιπόν αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μάθουμε να χειριζόμαστε τα 3 κέντρα, με καταλαβαίνετε; Θα καταλάβατε γιατί σας μιλάω για τον Διανοητικό άνθρωπο, για τον Συγκινησιακό άνθρωπο και για τον Ένστικτο-Κινητικό άνθρωπο, το έχετε κατανοήσει; Μάθετε να οδηγείτε τα 3 δικά σας κέντρα σε τέλεια ισορροπία και εσείς θα δείτε, ότι μπορείτε να διατηρείτε τις δικές σας ζωτικές αξίες και να ζείτε πολλά χρόνια. Αυτό είναι παρόμοιο με τον άνθρωπο που φεύγει, με μια συγκεκριμένη ποσότητα χρημάτων, για να ταξιδέψει, εάν σπαταλήσει τα χρήματα, δεν θα φθάσει στο τέλος του ταξιδιού του, αλλά αν τα διατηρεί, όχι μόνο θα φθάσει στο τέλος του ταξιδιού του, αλλά θα έχει με τι να πληρώσει ένα καταπληκτικό ξενοδοχείο και να γυρίσει ήσυχος στο σπίτι του. Έτσι, να μάθετε εσείς να οδηγείτε τα 3 δικά σας κέντρα, με έχετε αντιληφθεί; Κάποιος πεθαίνει πάντα μερικώς. Δείτε εσείς, για παράδειγμα, ότι ο ROOSEVELT, άρχισε να πεθαίνει, όταν απέκτησε την παραλυσία, δηλαδή, ότι εν επεκτάσει το Κινητικό-Εγκεφαλικό σύστημα ήταν η αρχή της αρρώστιας και του θανάτου του. Όσον αφορά άλλους, υπάρχουν εκείνοι που πεθαίνουν από το Διανοητικό κέντρο, καταχρώνται τόσο το Διανοητικό, έχουνε τόσες απασχολήσεις, εξαντλούν τις αξίες που βρίσκονται στον εγκέφαλο, και στο τέλος, αρχίζοντας από εκεί φτάνουν στον θάνατο. Υπάρχουν άλλοι σαν τους καλλιτέχνες της οθόνης, που καταχρώνται το Συγκινησιακό κέντρο, αρχίζουν από εκεί, στο τέλος τους βλάπτει στην καρδιά και πεθαίνουν. Έτσι λοιπόν, αυτή είναι η ανθρωπότητα, εσείς μη συνεχίζετε από αυτόν τον δρόμο, να μάθετε να οδηγείτε τα 3 κέντρα σε τέλεια ισορροπία, μην σπαταλάτε τις ζωτικές αξίες και θα φθάσετε μέχρι τα γεράματα.

 

© 2011 Ινστιτούτο Γνωστικής Ανθρωπολογίας

Top