epanastasi-tis-dialektikis_th

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον έργο, γραμμένο για τη γυναίκα, την αντιπρόσωπο της Θηλυκής Αρχής της Δημιουργίας σ’ αυτόν τον υλικό κόσμο, που παραθέτει τις ιδιαίτερες πτυχές της θηλυκής φύσης σε σχέση με την εσωτερική εργασία.

 

 

O ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ

Δυστυχώς, ο κόσμος της σύγχρονης εποχής έχει χάσει, θα λέγαμε, την αίσθηση της Αληθινής Αγάπης. Οι σύγχρονες γυναίκες πρέπει να γυρίσουν στην αρχαία σοφία, πρέπει ν’ αρχίσουν να διδάσκουν τον άνδρα. Το σεξ είναι ιερό εκατό τα εκατό, και πρέπει να διδάσκουν στον άνδρα αυτό που είναι η ευλάβεια, η αγάπη κι ο σεβασμός προς το σεξ. Εάν η γυναίκα ενεργεί έτσι, θα μπορέσει να μετατρέψει τον κόσμο με οριστικό τρόπο.

Όλο το μυστικό συνίσταται στο να συγκρατήσει αυτή τη θαυμάσια ενέργεια, αυτό το ιερό ελιξίριο, το ζωτικό για τον άνθρωπο. Επαναλαμβάνω: Εάν η γυναίκα μάθαινε να αποφεύγει το ΣΠΑΣΜΟ (ή τον ΟΡΓΑΣΜΟ, όπως λέγεται στην Ιατρική), αυτή η ίδια θα μετατρεπόταν. Σ’ αυτήν την ίδια, θα πήγαζαν καινούργιες αισθήσεις εξαιρετικής αντίληψης, που θα της άνοιγαν την είσοδο στην ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ, και θα άρχιζε η γυναίκα να αποκτά μια καινούργια διάνοια που θα της επέτρεπε να προσανατολίζει σοφά τα παιδιά της.

Δεν πρέπει να ξεχνάτε εσείς ότι η γυναίκα πρέπει επίσης να είναι και μητέρα, και παιδαγωγός για τα δικά της παιδιά. Η γυναίκα καλείται να παιδαγωγεί τα παιδιά της (Ωραία, αυτή είναι η γνώμη μου).

Η γυναίκα καλείται στο να δίνει την πρώτη διαπαιδαγώγηση στο παιδί της. Με κανένα τρόπο δεν θα μου φαινόταν σωστό να είναι το «Νηπιαγωγείο» αυτό που καλείται να δώσει τις πρώτες ιδέες της μόρφωσης στο πλάσμα που έχει γεννηθεί. Σκέπτομαι πως είναι η μητέρα, που έχει κληθεί γι’ αυτό, για να ολοκληρώσει το σχηματισμό του καρπού των σπλάχνων της. Αργότερα, θα μπορούσε αυτός ο «καρπός» να μπει στις Ανώτερες Σχολές της Ανθρωπότητας, στα Πανεπιστήμια αλλά ο βασικός προσανατολισμός είναι το σπιτικό του. Η μητέρα είναι ο άξονας του σπιτιού, η δασκάλα του σπιτιού, αυτή είναι που θα διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά της.

Σήμερα, όλο αυτό έχει χαθεί. Στους αρχίσουν χρόνους (στην Ατλαντίδα και στην Λεμούρια), οι μητέρες εκπαίδευαν τα παιδιά τους μέσα στο σπίτι τους και τα διαμόρφωναν. Σ’ αυτά τα παρηκμασμένα χρόνια στα οποία βρισκόμαστε, λόγω του εκφυλισμού του άνδρα, η γυναίκα χάνει (μέρα με την ημέρα) πολλές από τις πανέμορφες ιδιότητές της. Ο άνδρας έχει δημιουργήσει ένα ψεύτικο πολιτισμό, μια παράλογη μηχανική ζωή. Επίσης έχει διαπράξει το έγκλημα να βγάλει τη γυναίκα από το σπίτι. Τώρα η γυναίκα, για να μπορέσει να επιζήσει σ’ αυτό το παράλογο χάος του εικοστού αιώνα, δεν έχει άλλη λύση από το να εκτοπίζει τον άνδρα στο γραφείο, στη Βιομηχανία, στην Τράπεζα, στο εμπόριο, στα εργαστήρια, στην επιστήμη κ.τ.λ. Είναι τόσο εκφυλισμένος ο υπερσύγχρονος άνδρας, που δεν είναι ικανός να υπερασπίσει ούτε το δικό του σπίτι, αίτια πέρα από αρκετά για τα οποία δεν μένει άλλο στη γυναίκα από το να ριχτεί στη μάχη. Ας δούμε το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι γυναίκες βρίσκονται στα μηχανικά συνεργεία, στην Αεροπορία, στο Στρατό, κ.τ.λ.

Μια φυλή μη εκφυλισμένη, μια φυλή φιλοπρόοδη, είναι διαφορετική. Σε μια φιλοπρόοδη Φυλή, η γυναίκα είναι ο άξονας του σπιτιού, η ιέρεια. Η θεμελιακή βάση πάνω στην οποία τους αρχαίους καιρούς αναπαύετο το σπιτικό, που δεν ήταν ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥΜΕΝΟ αλλά ΜΗΤΡΙΑΡΧΟΥΜΕΝΟ.

Τώρα η γυναίκα πρέπει να ξαναγυρίσει στο σπίτι της, αλλά αυτό δεν θα ήταν δυνατόν (και δεν είναι δυνατόν), μέχρις ότου αναγεννηθεί ο άνδρας που τώρα δεν είναι ικανός να συντηρεί ούτε την γυναίκα ούτε το σπίτι του.

Θα φτάσει η μέρα, λοιπόν, που θα αρχίσει μια καινούργια Ιστορία. Όταν θα γίνει αυτό, το σεξ θα είναι ιερό για άλλη μια φορά, κι ο άνδρας (αναγεννημένος) θα πάει στον αγρό για να καλλιεργήσει την γη, και «με τον ιδρώτα του προσώπου του» θα δώσει να φάνε στη γυναίκα του και στα παιδιά του, όπως το αναφέρουν οι Ιερές Γραφές.

Την σήμερον ημέραν (προκαλεί πόνο να το λέμε), είναι τόσο μεγάλος ο εκφυλισμός, που πολλές γυναίκες πρέπει να δουλεύουν για να συντηρούν τον άνδρα τους…

 

© 2011 Ινστιτούτο Γνωστικής Ανθρωπολογίας

Top