There are no translations available.

There are no translations available.

epanastasi-tis-dialektikis_th

«Η Επανάσταση της Διαλεκτικής έχει το ακριβές κλειδί για να δημιουργεί ένα χειραφετημένο νου, για να σχηματίζει νόες ελεύθερους από εξαρτήσεις, ελεύθερους από την έννοια της εκλογής, ολοκληρωμένους. Η Επανάσταση της Διαλεκτικής δεν είναι απολυταρχικοί κανόνες του νου. Η Επανάσταση της Διαλεκτικής δεν επιζητά την ποδοπάτηση της διανοητικής ελευθερίας. Η Επανάσταση της Διαλεκτικής θέλει να διδάξει πως πρέπει να σκεπτόμαστε. Η Επανάσταση της Διαλεκτικής δεν θέλει να φυλακίσει ή να εγκλωβίσει τη σκέψη. Η Επανάσταση της Διαλεκτικής επιθυμεί την ολοκλήρωση όλων των αξιών του ανθρώπου». Σ` αυτό το βιβλίο ο Α. Δ. Σαμαέλ Αούν Βεορ παρουσιάζει τον εγκλωβισμό του ανθρώπινου νου μέσα στο δυισμό και τις συγκριτικές διαδικασίες που οδηγούν σε εσωτερικές και εξωτερικές συγκρούσεις. Παραδίδει με σαφήνεια και αμεσότητα μέσα από πανάρχαιες τεχνικές τον τρόπο που πρέπει ο άνθρωπος να δουλέψει για να απαλλαγεί από τα αρνητικά του στοιχεία, που είναι υπεύθυνα για τον ύπνο της συνείδησης, μετατρέποντας τον εαυτό του ριζικά.


Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗΣ - Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Μπορεί να χρειάζεται προσπάθεια για να κερδίσουμε το καθημερινό ψωμί, ή για να παίζουμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, ή για να φορτώσουμε ένα βαρύ φορτίο, αλλά είναι παράλογο να πι¬στεύουμε ότι είναι αναγκαία η προσπάθεια για να εμπειριώσουμε αυτό που είναι η Αλήθεια.

Η κατανόηση αντικαθιστά την προσπάθεια όταν πρόκειται να κατανοήσουμε τη βαθιά κρυμμένη αλήθεια στο μυστικό βάθος κάθε προβλήματος.

Δεν μας χρειάζεται καμιά προσπάθεια για να κατανοήσουμε όλα και καθένα από τα ελαττώματα που φέρουμε κρυμμένα στα διάφορα πεδία του νου.

Δεν χρειαζόμαστε προσπάθεια για να καταλάβουμε ότι ο φθόνος είναι μια από τις πιο ισχυρές κινητήριες δυνάμεις της κοινωνικής μηχανής. Γιατί θέλει πολύς κόσμος να προοδεύσει; Γιατί πολλοί άνθρωποι θέλουν να έχουν όμορφες κατοικίες και κομψότατα αυτοκίνητα; Όλος ο κόσμος φθονεί το διπλανό του και φθόνος είναι να θλίβεσαι για το καλό του διπλανού σου.

Τις κομψές γυναίκες, τις ζηλεύουν οι λιγότερο κομψές γυναίκες κι αυτό χρησιμεύει για να εντείνει τη μάχη και τον πόνο. Αυτές που δεν έχουν, θέλουν να έχουν, σε σημείο που δεν τρώνε για να αγοράσουν φόρεμα και στολίδια κάθε είδους με μοναδικό σκοπό να μην υστερήσουν από κανέναν.

Κάθε υπέρμαχο ενός μεγάλου σκοπού, τον μισούν θανάσιμα οι ζηλόφθονες. Ο φθόνος του αδύναμου, του ηττημένου, του τιποτένιου καμουφλάρεται, μεταμφιέζεται με την τήβεννο του δικαστή, ή το ράσο της αγιότητας, ή το διδασκαλικό χιτώνα, ή με το σόφισμα της επευφημίας, ή με την ομορφιά της ταπεινοσύνης.

Αν κατανοούμε ακέραια ότι είμαστε ζηλόφθονες, είναι λογικό ότι τότε ο φθόνος σταματάει και στη θέση του εμφανίζεται το άστρο που χαίρεται και ακτινοβολεί για το καλό του διπλανού.

Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να πάψουν να είναι άπληστοι αλλά επιθυμούν άπληστα να μην είναι άπληστοι και να λοιπόν μια μορφή απληστίας.

Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κατορθώσουν την αρετή της σεξουαλικής αγνότητας, αλλά όταν βλέπουν στο δρόμο μια ωραία κοπελίτσα της πετάνε μερικά ωραία ερωτικά κομπλιμέντα και αν η κοπέλα είναι φίλη, δεν μπορούν παρά να τη διασκεδάσουν, να της πουν ωραία λόγια, να τη θαυμάσουν, να παινέσουν τα ωραία της προσόντα. Το υπόβαθρο όλων αυτών των φιλάρεσκων χαριεντισμών βρίσκεται στα μυστικά κίνητρα της υποσυνείδητης, σκοτεινής και βαθύτατης λαγνείας.

Όταν κατανοούμε δίχως καμιά προσπάθεια όλα τα παιχνίδια της λαγνείας, αυτή επαλείφεται και γεννιέται στη θέση της το άσπιλο άνθος της σεξουαλικής αγνότητας.

Δεν είναι με την προσπάθεια που μπορούμε να αποκτήσουμε αυτές τις αρετές. Το Εγώ ισχυροποιείται όταν προσπαθεί, να αποκτήσει αρετές. Του Εγώ του αρέσουν οι παρασημοφορήσεις, τα μετάλλια, οι τίτλοι, οι τιμές, οι αρετές, τα καλά προσόντα κλπ.

Οι ελληνικές παραδόσεις διηγούνται ότι ο Αρίστιππος, ο φιλόσοφος, θέλοντας να επιδείξει τη σοφία και τη μετριοφροσύνη του, ντύθηκε με έναν παλιό χιτώνα γεμάτο μπαλώματα και τρύπες, πήρε στο χέρι το σκήπτρο της φιλοσοφίας και βγήκε στους δρόμους της Αθήνας. Όταν ο Σωκράτης τον είδε να φθάνει στο σπίτι του, αναφώνησε: "Ω Αρίστιππε, η ματαιοδοξία σου φαίνεται μέσα από τις τρύπες του ρούχου σου!"

Οι σχολαστικοί λόγιοι, οι ματαιόδοξοι, οι περήφανοι πιστεύοντας ότι είναι ταπεινοί, ντύνονται με το χιτώνα του Αρίστιππου. Η ταπεινοσύνη είναι ένα άνθος πολύ εξωτικό. Όποιος περνιέται για ταπεινός είναι γεμάτος υπερηφάνεια.

Στην καθημερινή πρακτική ζωή κάνουμε πολλές άχρηστες προσπάθειες κάθε φορά που ένα καινούργιο πρόβλημα μας βασανίζει. Καλούμε την προσπάθεια για να το λύσει, παλεύουμε και υποφέρουμε, αλλά έτσι, το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να κάνουμε ηλιθιότητες και να περιπλέκουμε όλο και περισσότερο την ύπαρξη μας.

Αυτοί που βγήκαν από την πλάνη κι άνοιξαν τα μάτια τους, εκείνοι που ούτε καν θέλουν να σκέφτονται, εκείνοι που δεν μπόρεσαν να επιλύσουν ένα ζωτικό πρόβλημα, βρίσκουν τη λύση όταν ο νους τους βρίσκεται γαλήνιος και ήρεμος, όταν πια δεν είχαν καμιά ελπίδα.

Καμιά αλήθεια δεν μπορεί να κατανοηθεί μέσω της προσπάθειας. Η αλήθεια έρχεται σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα, όταν λιγότερο την περιμένουμε.

Οι αισθητηριακές υπεραντιλήψεις στη διάρκεια του διαλογισμού, η φώτιση, η λύση κάποιου προβλήματος, είναι δυνατές μόνο όταν δεν υπάρχει κανένα είδος προσπάθειας, συνειδητό ή υποσυνείδητο, όταν ο νους δεν ζορίζεται να γίνει κάτι περισσότερο από αυτό που είναι.

Η υπερηφάνεια επίσης μεταμφιέζεται σε κάτι υψηλό και ευγενικό. Ο νους προσπαθεί να γίνει κάτι παραπάνω από αυτό που είναι. Ο νους, γαλήνιος όπως μια λίμνη, μπορεί να βιώσει την Αλήθεια, αλλά όταν ο νους θέλει να είναι κάτι παραπάνω, βρίσκεται σε ένταση, βρίσκεται σε πάλη, και τότε η βίωση της Αλήθειας γίνεται αδύνατη.

Δεν πρέπει να συγχέουμε την Αλήθεια με τις γνώμες, τους ισχυρισμούς. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η Αλήθεια είναι αυτό ή εκείνο ή ότι η Αλήθεια είναι αυτό ή εκείνο το βιβλίο, η μία ή άλλη πεποίθηση ή ιδέα κλπ.

Όποιος θέλει να βιώνει την Αλήθεια δεν πρέπει να συγχέει τις πεποιθήσεις, τις ιδέες, τις γνώμες, τους ισχυρισμούς και τις θεωρίες, με αυτό που είναι η Αλήθεια.

Πρέπει να εμπειριώνουμε την Αλήθεια με τρόπο άμεσο, πρακτικό και πραγματικό. Αυτό είναι δυνατό μόνο στην ηρεμία και στη σιωπή του νου που πετυχαίνεται μέσω του διαλογισμού.

Η βίωση της Αλήθειας είναι το θεμελιακό. Δεν είναι μέσω της προσπάθειας που μπορούμε να εμπειριώσουμε την Αλήθεια. Η Αλήθεια δεν είναι το αποτέλεσμα, η Αλήθεια δεν είναι το προϊόν της προσπάθειας. Η Αλήθεια προσέρχεται σε μας μέσω της βαθιάς κατανόησης.

Χρειαζόμαστε προσπάθεια για να εργαζόμαστε στο Μεγάλο Έργο, προσπάθεια για να μετατρέπουμε τις δημιουργικές μας ενέργειες, προσπάθεια για να ζούμε, να παλεύουμε και να διανύουμε το δρόμο της Ακέραιης Επανάστασης, αλλά δεν χρειαζόμαστε προσπάθεια για να κατανοούμε την Αλήθεια.

 

© 2011 Ινστιτούτο Γνωστικής Ανθρωπολογίας

Top